سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

306

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مىشود و دليل ايشان بر اين رأى اينستكه معقوده به عقد منقطع نيز زوجه محسوب شده از اينرو لعان به او واقع مىشود چه آنكه آيه شريفه : و الذين يرمون ازواجهم عام بوده و عمومش مورد بحث را شامل مىشود . و دليل بر عام بودن آيه اينستكه كلمه [ ازواج ] جمع بوده و به ضمير اضافه شده و در محلّش مقرر است كه يكى از الفاظ عموم جمع مضاف مىباشد . جواب از استدلال مزبور از استدلالى كه گذشت اينطور جواب داده شده : آيه شريفه همانطوريكه گفته شد اگرچه عام مىباشد ولى اين عموم بروايت صحيحه‌اى كه در اين باب وارد شده تخصيص خورده است و روايت صحيحه عبارتست از : صحيحه ابن سنان از مولانا الصادق عليه السلام كه فرمود : مرد آزاد با كنيز نمىتواند لعان كند و نيز با زن كافر ذميّه لعان جايز نيست چنانچه در زنيكه متعه شده اينفعل جارى نمىباشد و مثل همين روايت است روايت على بن جعفر عليه السلام كه از برادر بزرگوارش موسى بن جعفر عليهما السلام نقل شده . البته صحيحه ابن سنان مشروعيّت لعان را بين مرد آزاد با زنان مذكور نفى نموده ولى چون از نظر آراء فقهاء بين حرّ و عبد فرقى نيست لاجرم مىتوان گفت لعان بطور مطلق واقع نمىشود اعم از آنكه شوهر حرّ بوده يا عبد باشد .